Lachen tot je buikpijn hebt

Wanneer heb jij voor het laatst gelachen tot je buikpijn had? Zo hard gelachen dat je niet meer kon?

Bij mij duurde het antwoord te lang. Ik kon het me niet meer herinneren. Zo hard gelachen dat ik niet meer kon? Dubbelsloeg van het lachen? ’t Bijna in m’n broek deed?

Tegeltje

En toen herinnerde ik me opeens een tegeltje dat ik ooit van mijn paps heb gekregen. Je weet wel, zo’n wijshedentegeltje dat je ophing (ja, uit die tijd stam ik dus!) en op dat tegeltje staat: “Een blij gezicht opent alle harten”. Natuurlijk nooit vergeten en het ligt dankbaar nog ergens in een memorybox op zolder te verstoffen.

Verschillende typen

Maar ja, nu denk ik opeens “dat tegeltje zal ik niet voor niets hebben gekregen”. Ik ben altijd al een redelijk serieus typje geweest. Alles wat ik doe moet nut hebben en een doel, het moet ergens toe leiden. Gewoon een hele middag achter stripboeken zitten te grinniken, dáár was mijn broer goed in, ik niet. Nee ik studeerde ijverig, speelde dwarsfluit, las goede boeken en werkte gedisciplineerd mijn zelfgemaakte weekschema af. Dat gaf me voldoening en plezier. Maar daardoor dubbelslaan van het lachenŠ? Dus kreeg ik een tegeltje over blij kijken 🙂

Gezond

Uit onderzoek weten we dat (schater)lachen ontspannend en stressverlagend werkt. Je ademt bij het lachen meer zuurstof in en endorfine komt vrij. Je weet wel, endorfine ­ als je chocolade eet? Daar ben ik trouwens wel heel goed in, maar dat heeft  weer het nadelige one-moment-on-your-lips,-forever-on-your-hipseffect. Kennelijk maakt het voor de positieve effecten op je lichaam niet eens uit of je écht ergens om lacht of het faket.

Fake

Dit schrijvende schiet me opeens te binnen dat ik ooit met 50 man op een matje bij een Œlachworkshop heb gelegen. Niet uit vrije wil, het was een bedrijfsuitje. Een getrainde lacher begon diep en lang te lachen en al snel schaterde de rest mee. Om niks. Om helemaal niks. En ik lag naar het plafond te staren, me afvragend wat ik daar in vredesnaam tussen al die lachende idioten deed. Om de stupiditeit van de situatie moest ik plotseling wel grinniken en grinniken werd lachen en opeens begon ik zó te lachen dat de tranen over m’n wangen liepen. Heerlijk bevrijdend, op m’n matje schateren. Sloeg natuurlijk nergens op, maar het was wel lekker.

Baby’s

Heb jij ook een gevuld en voor het grootste deel serieus (werk)leven? Breek dan af en toe los van alle verplichtingen en divices, en lach de stress weg. Niets in real life om te schateren? Fake het dan gerust ­ als je deze lachende baby ziet, doe je vanzelf mee. En lach dan tot je buikpijn hebt!

Warme groet,

 

 

 

PS Overigens is het met mijn broer helemaal goed gekomen, maar het is nog steeds een gezellige grapjas. Ik wil weer wat vaker samen met hem schateren om niets!